سیاه خیمه

سیاه خیمه. [ خ َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) رجوع به سیاه خانه شود.

💡 سپیده خیمه سیمین فراشت بر کهسار ز هم گسست طناب سیاه خیمه شب

💡 سیاه خیمه لیلی است پیش اهل جنون دلی که سرمه ز برق نگاه می گردد

💡 از بخت تیره روز نداریم شکوه ای زیر سیاه خیمه لیلی نشسته ایم

💡 نفس چو برق زند بر سیاه خیمه حرف اگر ز تیغ عدو سوز او سخن رانم

💡 کجا ز دایره عشق، حسن بیرون است؟ سیاه خیمه لیلی ز آه مجنون است

💡 صائب بس است فکر خط و خال گلرخان تا کی سیاه خیمه سودا شود کسی؟