سنگ شیشه

سنگ شیشه. [ س َگ ِ شی ش َ / ش ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگی که بگداز آورده از آن شیشه سازند. ( آنندراج ):
این سنگ شیشه که دلش نام کرده ای
از آتش فراق بسی خواهد آب شد.سیدحسن خالص ( از آنندراج ).دل شکسته بکوی تو بس که شد پامال
چو سنگ شیشه ز خاکش صفا نمایان است.شفیع اثر ( از آنندراج ).علاج غیر مکافات نیست ظالم را
که سنگ شیشه ما شیشه میشود آخر.محمد اسحاق شوکت ( از آنندراج ).

سنگی که بگداز آورده از آن شیشه سازند.

💡 ز آسمان محبت چه وحی نازل شد که یاد لاله و گل سنگ شیشه ی دل شد

💡 افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام می گیرد انتقام خود از سنگ شیشه ام

💡 در فضای لامکان اکنون سراسر می روند بیقرارانی که سنگ شیشه گردون شدند

💡 دل ‌من و دل او عین هم شد ارچه خطاست که سنگ شیشه شود یا که آبگینه رخام

💡 چو سنگ شیشه به دامن شکست دل به‌کمینم نشسته در رهم ازکوچهٔ حلب نگذشتن