سرمه گون

سرمه گون. [ س ُ م َ / م ِ ] ( ص مرکب ) سرمه صفت. سرمه آسا. || به رنگ سرمه. سرمه رنگ. سرمه ای.
- طارم سرمه گون؛ کنایه از آسمان:
چه بینی در این طارم سرمه گون
که می آید از میل او سیل خون.نظامی.

سرمه صفت سرمه دار یی کنایه از آسمانست یا کنایه از شب تاریک.

💡 و در علوى ديگر است: كث اللحية اكحل العينين براق الثانيا فى وجههخال فى كتفه علائم نبوة النبى صلى الله عليه و آله. ريش مباركش انبوه وچشمانش سياه سرمه گون و دندانش درخشنده؛ در رخسارش خالى است و در كتفش علامتهاىنبوت پيغمبر صلى الله عليه و آله كه معروف است به مُهر نبوت و در رنگ وشكل نقش ‍ آن، اختلاف بسيار است. عريض الخذين. رانهاى مبارك عريضاست.

💡 و امـا شـمائل مباركه آن حضرت: همانا روايت شده كه آن حضرت شبيه ترين مردم است بهحـضـرت رسـول صـلى اللّه عـليـه و آله و سـلم در خـلق و خـلق. وشـمـايـل او، شـمـايـل آن حـضـرت اسـت و آنـچـه جـمـع شـده از روايـات درشـمـائل آن حـضـرت آن است كه آن جناب ابيض است كه سرخى به او آميخته و گندم گوناست كه عارض ‍ شود آن را زردى از بيدارى شب و پيشانى نازنينش فراخ و سفيد و تاباناسـت و ابـروانـش بـه هم پيوسته و بينى مباركش باريك و دراز كه در وسطش فى الجملهانحدابى دارد و نيكورو است و نور رخسارش چنان درخشان است كه مستولى شده بر سياهىمـحـاسـن شـريف و سر مباركش، گوشت روى نازنينش كم است، بر روى راستش ( خالى) اسـت كه پندارى ستاره اى است درخشان، ( وَ عَلى رَاءْسِهِ فَرْقٌ بَيْنَ وَفْرَتَيْنِكَاَنَّهُ اَلِفٌ بَيْنِ وا وَيْنِ )، ميان دندانهايش گشاده است، چشمانش سياه و سرمه گون ودر سـرش عـلامـتـى اسـت، ميان دو كتفش عريض ‍ است، و در شكم و ساق مانند جدش اميرالمؤمنين عليه السلام است.