لغت نامه دهخدا
سخاپیشه.[ س َ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب ) آنکه پیشه او سخا باشد. مرد با کرم و سخاوت. سخی. بسیار جوانمرد:
مردیست سخاپیشه و مردیست عطابخش
با خلق نکوکار بکردار و بگفتار.فرخی.این زین دین امیر سخاپیشه تا مرا
در مجلس تو کدیه دستار پیشه شد.سوزنی.