لغت نامه دهخدا
ستیزه گری. [ س ِ زَ / زِ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل ستیزه گر. عمل لجاج کننده.
ستیزه گری. [ س ِ زَ / زِ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل ستیزه گر. عمل لجاج کننده.
عمل و حالت ستیزه کار.
عمل ستیزه گر عمل لجاج کننده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با ستیزه گری خاصیت ار حکم کنی کهربا تا بقیامت کند از کاه حذر
💡 گذار رسم عداوت که از ستیزه گری ز دل رقیب تو نزدیک شد که دور افتد