«سبطین» به معنای دو نوه پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص) است و به طور خاص به امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) اشاره دارد. این دو امام، فرزندان دختر پیامبر، حضرت فاطمه (س) و امام علی (ع) هستند و در تاریخ اسلام به عنوان شخصیتهای برجسته و مقدس شناخته میشوند. امام حسن (ع) به عنوان نخستین سبط و امام حسین (ع) به عنوان دومین سبط شناخته میشوند. این دو امام در تاریخ اسلام نقش مهمی ایفا کردهاند و به ویژه امام حسین (ع) به خاطر قیام عاشورا و فدای جان خود در راه حق و عدالت، در قلب مسلمانان جایگاه ویژهای دارد. در متون اسلامی، واژه «سبطین» به عنوان نشانهای از محبت و احترام به این دو امام بزرگوار به کار میرود و در ادبیات دینی و مذهبی به کرات از آن یاد میشود. این واژه نشاندهنده پیوند عمیق میان پیامبر اسلام و اهل بیت اوست و به اهمیت و مقام والای این دو امام در تاریخ اسلام اشاره دارد.
سبطین
لغت نامه دهخدا
سبطین. [ س ِ طَ ] ( اِخ ) مراد امام حسن و امام حسین رضوان اﷲ علیهما است. ( آنندراج ) ( غیاث ).
فرهنگ فارسی
تثنیه سبط در حال نصب و جر
جمله سازی با سبطین
💡 یارب، به نبی و وصی و بتول یارب، به تقرب سبطین رسول
💡 خاتمهای نیز «در ذکر اولاد سبطین و سلسلهٔ نسب بعضی از ایشان» آمدهاست که به اجمال به زندگی سایر امامان میپردازد.
💡 ساعدین عرش را سبطین معصومت سِوار بادپای شرع را عمّین مغفورت سوار
💡 همان باب سبطین و زوج بتول که خواندش چو هارون برادر رسول