زیش

«زیش» یک واژه فارسی است که به معنای نای، نی، لوله یا نای کوچک به کار می‌رود. این اصطلاح در متون قدیمی و لغت‌نامه‌ها برای اشاره به ابزارهای بادی کوچک و باریک استفاده شده است. زیش معمولاً برای تولید صدا یا جریان هوا به کار می‌رود و شکل و اندازه آن کوچک‌تر از نایهای معمولی است. در برخی منابع پزشکی و گیاهی نیز به لوله‌های باریک و توخالی اشاره شده است. بنابراین زیش هم کاربرد موسیقایی دارد و هم کاربرد عمومی برای هر نوع لوله یا نای کوچک. این واژه در فرهنگ‌های لغت مانند دهخدا و ناظم الاطباء به همین معنا ثبت شده است. به طور ساده، زیش یعنی هر لوله یا نی کوچک که بتوان از آن هوا عبور داد یا صدایی ایجاد کرد.