روی بروی

روی بروی. [ ب ِ ] ( ق مرکب ) روباروی. روبرو. مقابل. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به مترادفات کلمه شود.

روبرو مقابل.

💡 شبی به پیش تو خواهم نشست روی بروی تطاول سر زلفت بگفت موی به موی

💡 شقایق و سمن از مهر کرده روی بروی بنفشه و گل، از ناز برده سر در سر

💡 چند زپست همتی فرش شوی برین زمین روی بروی عرش کن راه سوی سما طلب

💡 بر خاک در تو دوش ای سلسله موی با بی خوابی کرده بدم روی بروی

💡 چند بهر جهه دوم سخره این و آن شوم سوی حبیب خود روم روی بروی او کنم

💡 رایش ار در بر خورشید شود روی بروی روشنت گردد کاین مغتنم است آن مغبون