روزگار یافته

روزگاریافته. [ ت َ / ت ِ ]( ن مف مرکب ) سالخورده: مردی روزگاریافته ونیکوتدبیر و صائب اندیشه بود. ( تاریخ طبرستان ). گوشت جانوران جوان، تری بیش از آن دهد که گوشت جانوران روزگاریافته. ( ذخیره خوارزمشاهی ). پیری بود روزگاریافته و دوتا شده. ( اسکندر نامه نسخه سعید نفیسی ).

سالخورده. مردی روزگار یافته و نیکو تدبیر و صائب اندیشه بود.

💡 الا نظیر خویش که آن را وجود نیست از روزگار یافته‌ای هرچه جسته‌ای