لغت نامه دهخدا
روزدیده. [ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) سالخورده. ( آنندراج ). پیر. ( فرهنگ شعوری ) ( ناظم الاطباء ). معمر. مسن. ( آنندراج ). روزگاردیده و روزگارگذرانده. ( از فرهنگ شعوری ). سال دیده. ( ناظم الاطباء ).
روزدیده. [ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) سالخورده. ( آنندراج ). پیر. ( فرهنگ شعوری ) ( ناظم الاطباء ). معمر. مسن. ( آنندراج ). روزگاردیده و روزگارگذرانده. ( از فرهنگ شعوری ). سال دیده. ( ناظم الاطباء ).
سالخورده. پیر. معمر
💡 تا کی از اشکم و تا چند ز آهم شب و روز دیده پر آب بود، سینه پر آتش باشد
💡 زان رو که به روز دیده خسرو چه عجب گر خسرو ملک نیمروزش گویند؟
💡 از پرده هرکه رویتْ یک روز دیده باشد کس در نظر نیارد؛ گر نورِ دیده باشد
💡 آن روز دیده بودم این فتنه ها که برخواست کز سرکشی زمانی با ما نمی نشستی
💡 برای آن که که از بهرشان برد درمی گشوده اند شب و روز دیده چون روزن
💡 به شب عذار مه از گرد در تتق ماند به روز دیده خورشید پرغبار شود