روز تنگ

روز تنگ. [ زِ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) روز مصیبت. ( از فرهنگ اسکندرنامه از آنندراج ).

روز مصیبت

💡 تو شوزی پری‌دخت مه‌رو به جنگ که بر اهرمن من کنم روز تنگ

💡 بدو گفت گوینده کای شهریار در این روز تنگ است ما را شمار

💡 گر بود برگ درختان یا که سنگ کار می آید تو را در روز تنگ

💡 همان به که این جا درنگ آوریم که بر بد کنش روز تنگ آوریم

💡 بفرما که تازم به میدان جنگ رها گردم ازدست این روز تنگ