ره سپردن
لغت نامه دهخدا
ره سپردن. [ رَه ْ س ِ پ َ / پ ُ دَ ] ( مص مرکب ) راه سپردن. درنوشتن راه. درنوردیدن راه. کنایه از رفتن. ( یادداشت مؤلف ):
فتنه ره تقدیر وقضا هرگز نسپرد
تا فکرت او پایه تقدیر و قضا شد.مسعودسعد.رجوع به راه سپردن شود.
فرهنگ فارسی
راه سپردن. در نوشتن راه. در نوردیدن راه.
جمله سازی با ره سپردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 و به ديدار مزار، با پاى دل ره سپردن و بابال عشق پرواز كردن و بر موج عرفان نشستن و به اوج پيوند رسيدن.
💡 حقیقت چیست پیش دوست مردن چو مردان جهان این ره سپردن
💡 با حق و خلق و شیخ و یار و رفیق ره سپردن به مقتضای طریق
💡 گفتی به ره سپردن گردی برآرم از ره نه هیچ ره سپردی نه هیچ گرد کردی
💡 بود پای از برای ره سپردن نباید دیده را چون پا شمردن
💡 از این ظلمت توانی راه بُردن از آن نور حقیقت ره سپردن
💡 او با سخنان پرشور و انگیزهبخش خود، توانست نسل جوان را به سمت راه درست و مسیر موفقیت در زندگی اجتماعی ره سپرد.
💡 رهبران بزرگ همیشه تلاش میکنند با الگوبرداری از ارزشهای انسانی، پیروان خود را در مسیر عدالت و برابری به درستی ره سپارند.
💡 معلمی که با عشق و علاقه تدریس میکند، در واقع دانشآموزان را در مسیر کشف تواناییهای نهفته خود به سوی آینده ره میسپارد.