ره بین

ره بین. [ رَه ْ ] ( نف مرکب ) راه بین. راه شناس:
اندرین بحث ار خرد ره بین بُدی
فخر رازی رازدار دین بُدی.مولوی.رجوع به راه بین شود.

راه بین. راه شناس

اسم: ره بین (پسر) (فارسی) (تلفظ: rahbin) (فارسی: ره بین) (انگلیسی: rahbin)
معنی: راه بین، راه شناس، ( = راه بین )، ( در قدیم ) ( به مجاز ) دانا، عارف، آگاه از حقایق امور، راه نما، رهبر

💡 دویدم از سر حیرت بسی نشیب و فراز مرا نه دیده ره بین نه عقل راه نمای

💡 ای کوران را به لطف ره بین کرده وی گبران را پیشرو دین کرده

💡 گرد آن جوهر فراوان مرغ بود عکس آن بر چشم ره بین مینمود

💡 ای تو راه و رهبر و ره بین شده خویشتن را پیشوای دین شده

💡 دیدن ز ره چشم و شنیدن ز ره گوش بوی از ره بینی چو مزه کام و زبان را

💡 گر تو خواهی رفت راه ذوالمنن دست در فتراک ره بینان بزن