واژه «رعیتنوازی» به معنای مهربانی و توجه حاکم یا صاحبمنصب به رعایا و مردم تحت فرمان خود است. این عبارت در لغت به صفت یا عمل رعیتنواز اشاره دارد و نشاندهنده دوستی با ملت، محبت و مراقبت از حقوق و رفاه آنان است. رعیتنوازی شامل رفتارهای نیکو، عدالت، حمایت و نوازش رعایا میشود و در ادبیات فارسی، از جمله در آثار فردوسی و سعدی، به عنوان فضیلتی ارزشمند و نشانه دینداری و مسئولیتپذیری حاکمان ذکر شده است. فردوسی رعیتنوازی را همراه با دینپروری میداند و سعدی آن را در کنار تواناییهای سرلشکری میآورد. این مفهوم، هم اخلاق حاکم و هم تأثیر آن بر جامعه را در برمیگیرد و نشان میدهد که قدرت و مسئولیت باید با مهربانی و توجه به مردم همراه باشد. رعیتنوازی نشانه مدیریتی خردمندانه و انسانی است که رفاه و آسایش مردم را هدف خود قرار میدهد و در متون تاریخی و ادبی به عنوان فضیلتی برجسته مورد ستایش قرار گرفته است.
رعیت نوازی
لغت نامه دهخدا
رعیت نوازی. [ رَ عی ی َ ن َ ] ( حامص مرکب ) صفت و عمل رعیت نواز. رعیت دوستی. ملت دوستی. ( یادداشت مؤلف ). نوازش و مهربانی به رعایا:
از او گشت پیدا سخن گستری
رعیت نوازی و دین پروری.فردوسی.رعیت نوازی و سرلشکری
نه کاری است بازیچه و سرسری.سعدی.
جمله سازی با رعیت نوازی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 رعیت نوازی و سر لشکری نه کاری است بازیچه و سرسری
