لغت نامه دهخدا
رعیت پروری. [ رَ عی ی َ پ َرْ وَ ] ( حامص مرکب ) صفت و عمل رعیت پرور. رعایت حال رعیت. ( یادداشت مؤلف ). پرداختن به اصلاح امور و تأمین آسایش رعیت و ملت. رعیت نوازی. رجوع به رعیت و رعیت پرور شود.
رعیت پروری. [ رَ عی ی َ پ َرْ وَ ] ( حامص مرکب ) صفت و عمل رعیت پرور. رعایت حال رعیت. ( یادداشت مؤلف ). پرداختن به اصلاح امور و تأمین آسایش رعیت و ملت. رعیت نوازی. رجوع به رعیت و رعیت پرور شود.
💡 ای رخ تو شاه ملک دلبری همچو شاهان کن رعیت پروری