«رستم بیگ» یک واژه چندمعنایی است که هم در تاریخ سیاسی ایران، هم در ادبیات و تذکرهها و هم در جغرافیای انسانی کاربرد دارد.:
در مهمترین کاربرد تاریخی، رستم بیگ آققویونلو از نوادگان اوزون حسن و از فرمانروایان سلسله آققویونلو به شمار میرود. او در اواخر قرن نهم هجری قمری و حدود سالهای ۸۹۷ تا ۹۰۲ قمری در شهر تبریز حکومت کرده است. این شخصیت تاریخی در دورهای پرتلاطم از تاریخ ایران میزیست که رقابتهای سیاسی میان حکومتهای ترکمان و صفوی در جریان بود. در برخی منابع، از او به عنوان یکی از حاکمان کوتاهمدت اما اثرگذار در ساختار قدرت آققویونلو یاد شده است.
معنای دوم «رستم بیگ» در ادبیات و تذکرهها به شخصیتی جوانمرد، شجاع و خوشرفتار اشاره دارد که گاه با لقب «کوسه رستم» شناخته میشود. در این روایتها، او فردی اهل معاشرت، دارای همت بلند و ویژگیهای اخلاقی مثبت معرفی شده است. همچنین در برخی متون، از او به عنوان یکی از امرای محلی یا فرمانروایان بلوک هزارجریب در دوره صفوی یاد شده است.
از سوی دیگر، «رستم بیگ» یک نام جغرافیایی نیز هست و به روستایی در ایران اشاره دارد که در دهستان پشتکوه از بخش امامزاده حسن شهرستان فلارد در استان چهارمحال و بختیاری قرار گرفته است. این روستا در سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیتی حدود ۱۰۵ نفر در قالب ۳۱ خانوار داشته است و یک سکونتگاه کوچک روستایی محسوب میشود.
رستم بیگ. [ رُ ت َ ب َ ] ( اِخ ) یا رستم بن مقصودبیگ. رجوع به رستم بن مقصود و مرآت البلدان ج 1 ص 402 شود.
رستم بیگ. [ رُ ت َ ب َ ] ( اِخ ) به «کوسه رستم »مشهور است. ظاهراً رفیقی خوب و جوانی خوش معاشرت است و همت و شجاعت نیز دارد. فرمانروای بلوک هزارجریب شد. ( از تذکره مجمع الخواص ص 38 ). خیامپور وی را از امرای صفویه در قرن دهم هجری نوشته است. رجوع به فرهنگ سخنوران تألیف خیامپور و الذریعه ج 9 بخش 2 شود.
به [ کوسه رستم ] مشهور است ظاهرا رفیقی خوب و جوانی خوش معاشرت است و همت و شجاعت نیز دارد.
رستم بیگ، روستایی در دهستان پشتکوه بخش امامزاده حسن شهرستان فلارد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۰۵ نفر ( ۳۱ خانوار ) بوده است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سپاهی به فرماندهی رستم بیگ و رستم محمدخان حاکم درجزین مأمور ختم غائله شدند.
💡 شه میر جد بزرگ طوایف گرزدین وند، آخرین امیر بزرگ اتحادیه ایلی چمشگزک و از امرای نامدار دورهٔ صفویه، دارای فرزندانی به اسامی: خمیس، کاظم بیگ، شکربیگ، حسین بیگ، رستم بیگ (روسگه)، نقی (نظربیگ)، خداداد، ملگه و شیه وردی بود، که خلف این اسامی که ذکر کردیم، طایفههایی را به همین نامها تشکیل دادهاند. این طوایف نام خود را نیز به سایر طوایف ساکن در منطقه داده و به ایل ملکشاهی چمزی نامیده شدند.