لغت نامه دهخدا
دین فزای. [ ف َ ] ( نف مرکب ) که بر دین فزاید. که مایه توسعه و رواج و افزایش حقایق دینی باشد:
امتش دین فزای میخواند
ملتش کفرکاه میگوید.خاقانی.
دین فزای. [ ف َ ] ( نف مرکب ) که بر دین فزاید. که مایه توسعه و رواج و افزایش حقایق دینی باشد:
امتش دین فزای میخواند
ملتش کفرکاه میگوید.خاقانی.
که بر دین فزاید.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بر کشید او تیغ تیز دین فزای از برای دین پیغمبر کشید
💡 امتش دین فزای میخواند ملتش کفرگاه میگوید