دوش کردن

دوش کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) شب گذشته را احیا نمودن. شب حاضر را به جای شب گذشته داشتن:
اگر نوش تو زهر کرد این فلک
به دانش تو زهر فلک نوش کن
اگر دوش از تو به غفلت بجست
بکوش و از امشب یکی دوش کن.ناصرخسرو.|| خواب دیدن. || واقع شدن. || دچار شدن. || راست افتادن. ( ناظم الاطباء ).

شب گذشته را احیا نمودن.

💡 دمی که دوش صفایی به زیر بار تو نیست به دوش کردن او سر یکی گران بار است