عبارت «دوری کن» در زبان فارسی به معنای کسی یا چیزی است که دوری میکند، از چیزی یا کسی فاصله میگیرد یا ترجیح میدهد جدا بماند و از درگیری یا نزدیکی اجتناب کند. این واژه به صورت ترکیبی و در متون قدیمی به کار رفته و مفهوم آن شامل کسی است که خود را از دیگران، شرایط یا خطرها جدا نگه میدارد و محتاطانه رفتار میکند. در کاربرد گستردهتر، «دوری کن» نشاندهنده رفتاری آگاهانه و انتخابی است که فرد برای حفظ خود، آرامش یا ایمنی انجام میدهد و شامل فاصله گرفتن از روابط یا موقعیتهای نامطلوب است. این واژه در متون شعر و نثر کلاسیک نیز آمده است و به صورت استعاری برای بیان پرهیز از بیخردی، خطر یا فساد به کار میرود. «دوری کن» همچنین میتواند به معنای کسی باشد که تمایل دارد از اشتباهات یا گرفتاریها دوری گزیند و به آرامش خود توجه دارد. در نتیجه، این واژه هم صفتی توصیفی برای شخصیت افراد و هم مفهومی عملی برای رفتارهای محتاطانه و گزینشی است. در متون آموزشی و ادبی، «دوری کن» به عنوان نمونهای از پرهیزکاری و دوریگزینی از مخاطرات ذکر شده است.
دوری کن
لغت نامه دهخدا
دوری کن. [ ک ُ ] ( نف مرکب ) دوری کننده. که دوری کند. که دوری گزیند. دوری گزیننده. || دشمن و حریف. ( ناظم الاطباء ):
زبان گر به گرمی صبوری کند
ز دوری کن خویش دوری کند.نظامی.رجوع به دوری کردن شود.
فرهنگ فارسی
دوری کننده.
جمله سازی با دوری کن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ازو دوری کن و او را رها کن رخ از دنیای دون سوی خدا کن
💡 تو دوری کن از اونزدیک حق باش ز بهر آخرت تخمی همی پاش
💡 تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز! دوری کن و در دامن عزلت آویز!
💡 دوری کن از این خراس گردان کو دور شد از خلاص مردان
