دو پیکری

دوگانه، دوجانبه

دوپیکری. [ دُ پ َ / پ ِ ک َ ] ( حامص مرکب )صفت و حالت دوپیکر. دویی. نفاق. جدایی:
چون من توام این دوپیکری چیست
چون هر دو یکی است داوری چیست.خاقانی. || جوزا بودن. صفت و حالت برج دوپیکر داشتن:
در بر تیغ حصرمی زاده جنابه چون عنب
برده جناب از آسمان کرده همه دوپیکری.خاقانی.جوزا کمر دورویه بسته
بر تخت دوپیکری نشسته.نظامی.

صفت و حالت دو پیکری. نفاق. جدایی.