دندان زد

دندان زد. [ دَ زَ ] ( ن مف مرکب ) دندان زده. زده شده به دندان. || کنایه از طمعکرده شده است. ( آنندراج ). مطلوب و آرزوشده. ( ناظم الاطباء ):
دندان زد هزار نگاه گرسنه بود
لعل لبش که باده به آن رنگ و بو نبود.نظیری ( از آنندراج ).

دندان زده. زده شده به دندان.

💡 زمانه بر سر جان چنگ برد و دندان زد نکو شناخت حریفان آب دندان را

💡 همانکه با او پیکار جست و دندان زد کنون بطاعت او آمد از بن دندان

💡 با من فلک از خشم همی دندان زد هر زخم که زد چو پتک بر سندان زد

💡 دندان زد هزار امیدم به درگهت از سگ گزیده سر کوبم گزیده تر

💡 درافتاد بر پوست‌ها چون هژبر به‌ دندان زد آن پوست‌های سطبر