دل دوستی

دل دوستی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) عشق. محبت قلبی: من [ اراقیت ] ترا [ اسکندر را ] از بهر دل دوستی بیاوردم نه از بهر کینه. ( اسکندرنامه نسخه سعید نفیسی ).
هر مایه که از غذاش دادند
دل دوستیی درو نهادند.نظامی.

عشق. محبت قلبی.

💡 بد میکنند مردم زان بی‌وفا حکایت وانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت

💡 که تو با سکندر ز یک پوستی گر ایدونک با او به دل دوستی

💡 هر مایه که از غذاش دادند دل دوستی‌ای در او نهادند

💡 محض دل دوستی و مهر و هوا خواهی تست سخت با درگه تو سلسه علقت من

💡 گرامی پسر با تو همشیره بود ز دل دوستی بر تو بر خیره بود

💡 چون درین دل برق مهر دوست جست اندر آن دل دوستی می‌دان که هست