دست طلب

دست طلب. [ دَ طَ ل َ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) درخواست کننده. || گدا و محتاج. ( ناظم الاطباء ).

درخواست کننده یا گدا و محتاج

💡 تا نگویی ترک سر اندیشه زلفش مکن سرسری دست طلب نتوان در این سودا زدن

💡 همتم دست طلب را بشکند در آستین گر ید بیضا به تأثیر دعا پیدا کنم

💡 دست طلب دراز کن ای موسی سخا تا اژدهای نطق پدید آید از خشب

💡 اگر از پای در آییم به سر باید رفت ننشینیم که دست طلب از کار بماند

💡 آزادگی ز منت احسان رمیدن است قطع امید دست طلب را بریدن است

💡 تا همتم به دست طلب زد در بلا دربست شد مسخر من کشور بلا