لغت نامه دهخدا
دریان. [ دَ رَ / دِرْ ] ( ع مص ) درایة. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به درایة شود.
دریان. [ دَ رَ / دِرْ ] ( ع مص ) درایة. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به درایة شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به گفته اهالی قدیمی محله سال ۱۳۳۰ میدان دریان نو وجود نداشت و میدان و اطرافش بیابانی بود که در شرق محله طرشت قرار داشت تا اینکه از سال ۱۳۳۵ اولین نشانههای سکونت در این حوالی شکل گرفت.
💡 بنیان گذاری این محله به فردی به نام حاج مهدی ابراهیمی دریانی که از اهالی شهر دریان واقع در آذربایجان شرقی می باشد. این فرد به منظور آبادانی و گسترش تهران اقدام به ساخت و بنیان گذاری این محل در زمانی که در این محله زندگی می کرد. به مرور زمان این محله به نام «دریان نو» شناخته شده است.
💡 خامنه در کوهپایههای کوهمیشو (میشوداغی) گسترده شده و شیب عمومی آن از شمال به جنوب است. این شهر از سمت شمال به شهر دریان و از شرق به شهر شبستر، از سمت جنوب به شورهزارهای بندر شرفخانه، شندآباد و دریاچهٔ ارومیه و از سمت غرب به تسوج و کوزهکنان محدود شدهاست. رود کفتر علی از بخش غربی آن عبور میکند و دارای چشمهها و قناتهای متعددی میباشد.
💡 داریان یا دریان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر در ۲ کیلومتری شمال خامنه، ۷ کیلومتری شرق شبستر و ۶۰ کیلومتری شرق تبریز واقع شدهاست. این شهر در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ خورشیدی با تصویب هیئت وزیران به شهر ارتقا یافت.
💡 به گفته اهالی قدیمی محله سال ۱۳۳۰ میدان دریان نو وجود نداشت و میدان و اطرافش بیابانی بود که در شرق محله طرشت قرار داشت تا اینکه از سال ۱۳۳۵ اولین نشانههای سکونت در این حوالی شکل گرفت.