لغت نامه دهخدا
دریاداری. [ دَرْ ] ( حامص مرکب ) محافظت دریا. || سمت و رتبه دریادار. || ( اِ مرکب ) اداره دریادار. و رجوع به دریادار شود.
دریاداری. [ دَرْ ] ( حامص مرکب ) محافظت دریا. || سمت و رتبه دریادار. || ( اِ مرکب ) اداره دریادار. و رجوع به دریادار شود.
۱ - سمت و رتبه دریادار. ۲ - اداره دریا داری.
محافظت دریا
💡 به پیش هر کسی ماهی بریان در آن ماهی تو دریا داری امروز
💡 دراشکن کشتی اندیشهها را که کفی همچو دریا داری امروز
💡 کشتی خواب به دریاچهٔ اشکم گم شد تو به چشم که نشینی دل دریا داری
💡 خوش میخور و میخفت که داند تا تو در پیش چه وادی و چه دریا داری