لغت نامه دهخدا
درداندیش. [ دَ اَ ] ( نف مرکب ) اندیشنده به درد. || دردناک. دردآلود. سوزناک.
- عشق درداندیش؛ عشقی که خاصیتش اندیشه های دردناک است. ( فرهنگ لغات و تعبیرات مثنوی ):
یار کرد او عشق درداندیش را
کلب لیسد خویش ریش خویش را.مولوی.
درداندیش. [ دَ اَ ] ( نف مرکب ) اندیشنده به درد. || دردناک. دردآلود. سوزناک.
- عشق درداندیش؛ عشقی که خاصیتش اندیشه های دردناک است. ( فرهنگ لغات و تعبیرات مثنوی ):
یار کرد او عشق درداندیش را
کلب لیسد خویش ریش خویش را.مولوی.
💡 یار کرد او عشق درداندیش را کلب لیسد خویش ریش خویش را