درد یاب

دردیاب. [ دَرْدْ ] ( نف مرکب ) درد یابنده. آنچه درد کند: متألم؛ چشم دردیاب. دردگین.

( صفت ) آنچه درد میکند متالم: چشم درد یاب.

💡 تو نیز دل‌کبابی درمان ز درد یابی گر گِرد درد گردی فرمان من گرفته

💡 به درمان ز هر درد یابی نجات چه درمان کنی با تقاضای ذات

💡 گفت صاحب درد یابی دریقین این زمان معنیّ کل در ما ببین