لغت نامه دهخدا
دخمه گاه. [ دَ م َ / م ِ] ( اِ مرکب ) محل دخمه. مقبره. دخمه دان:
که این قادسی دخمه گاه منست
کفن جوشن و خون کلاه منست.فردوسی.بآیین کفن کردش و دخمه گاه
وزآنجایگه رفت نزد سپاه.اسدی.
دخمه گاه
فرهنگ فارسی
محل دخمه. مقبره
جمله سازی با دخمه گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی لوح دید از بر دخمه گاه ز یاقوت بر وی خطی بد سیاه
