دالماسیا

دالماسیا. ( اِخ ) رجوع به دالماسی شود. ( از سعدی تا جامی، تاریخ ادبیات ایران تألیف براون ج 3 ص 4 ).

💡 در زمان امپراتوری روم، منطقه کرواسی مدرن شامل دو استان رومی، پانونیا و دالماسیا بود. پس از فروپاشی امپراتوری روم غربی در قرن پنجم، این منطقه به مدت ۵۰ سال در انقیاد استروگوت‌ها قرار گرفت، قبل از اینکه به امپراتوری بیزانس ملحق شود.

💡 ارادت خاصی به سنت لوسی در مناطق ایتالیایی لومباردی، امیلیا رومانیا، ونتو، فریولی ونزیا جولیا، ترنتینو-آلتو آدیگه، در شمال کشور، و سیسیل، در جنوب، و همچنین در کرواسی انجام می‌شود. منطقه ساحلی دالماسیا در مجارستان و کرواسی، یک سنت رایج در روز سنت لوسی شامل کاشت دانه‌های گندم است که تا روز کریسمس چندین سانتی‌متر بلند می‌شوند، که نشان‌دهنده میلاد مسیح است.

💡 سلطنت بعدی پادشاه لوئیس کبیر (۱۳۴۲–۱۳۸۲) عصر طلایی تاریخ کرواسی قرون وسطی در نظر گرفته می‌شود. لویی با هدف بازپس‌گیری شهرهای دالماسیا علیه ونیز لشکرکشی به راه انداخت و در نهایت موفق شد و ونیز را مجبور به امضای معاهده زادار در سال ۱۳۵۸ کرد. همین پیمان صلح باعث شد که جمهوری راگوزا از ونیز استقلال پیدا کند.

💡 بنابراین، در این دوره، فرانکوپان‌ها و شوبیچ‌ها، اشراف بومی، به شهرت رسیدند. تعداد زیادی ممنوعیت در آینده کرواسی از این دو خانواده اصیل سرچشمه می‌گیرد. شاهزادگان بریبر از خانواده شوبیچ به ویژه اثرگذار شدند، زیرا کنترل خود را بر بخش‌های وسیعی از دالماسیا، اسلاونیا و حتی بوسنی اعلام کردند.