خوش هوا

لغت نامه دهخدا

خوش هوا. [ خوَش ْ / خُش ْ هََ ] ( اِ مرکب ) هوای نیک. هوای لطیف. ( ناظم الاطباء ). || ( ص مرکب ) صاحب هوای خوب. مفرح. مسرت انگیز. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

هوای نیک هوای لطیف

دانشنامه عمومی

خوش هوا روستایی در دهستان تبادکان بخش مرکزی شهرستان مشهد استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۲۰ نفر ( ۲۰۹خانوار ) بوده است.

جمله سازی با خوش هوا

💡 نیک دانی که حجره ی فردوس خوش هوا تر ز حجره ی تون است

💡 همه چشمه چون روی دلدار خوش هوا چون هوای رخ یار خوش

💡 شد چو با عدل شهریار عدیل خوش هوا هم چو سدرهٔ جبریل

💡 درین ساحل خوش هوای گزین نیامد مرا هیچ خوش تر ازین

💡 نهادش نکو تازه و پر نوا زمین خرم، آبش سبک، خوش هوا

دودول یعنی چه؟
دودول یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
اورگیم یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز