خوش قماش

خوش قماش. [ خوَش ْ / خُش ْ ق ُ ]( ص مرکب ) خوش جنس. خوب جنس. مقابل بدقماش. خوب سرشت.

خوش جنس خوب جنس

💡 من و بیگانگی، کز خوش قماشی ندارد پشت و رو چون آشنایی

💡 ز عشقست تا روز مستیش پود بجز ساقی من از دل خوش قماش

💡 دمید سبزه دگر عید انتعاش من است حریر سایه گل فرش خوش قماش من است

💡 دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان امروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان

💡 نقاب لطیفی است کز خوش قماشی شود چهره با روی دلبر شکوفه

💡 مرا ز رشتهٔ آهست تار و پود وجود دگر چه حرف کسی را به خوش قماشی ما