خوش ساختی
لغت نامه دهخدا
خوش ساختی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش ساخت. استواری. || خوش ترکیبی. خوش هیئتی. خوش ریختی.
فرهنگ فارسی
حالت و چگونگی خوش ساخت استواری
جمله سازی با خوش ساختی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با خیالش نرد حسرت باختی بر وصالش خاطری خوش ساختی
