لغت نامه دهخدا
خوش ساختی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش ساخت. استواری. || خوش ترکیبی. خوش هیئتی. خوش ریختی.
خوش ساختی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی خوش ساخت. استواری. || خوش ترکیبی. خوش هیئتی. خوش ریختی.
حالت و چگونگی خوش ساخت استواری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 با خیالش نرد حسرت باختی بر وصالش خاطری خوش ساختی