خوش انگشت

خوش انگشت. [ خوَش ْ / خُش ْ اَ گ ُ ] ( ص مرکب ) دارای انگشت نیکو. || هنرمندی که بخوبی و شایستگی چیزی را بسازد. || مطرب و نوازنده خوب. نیکونواز. خوش نواز. خوب ساززن:
کام ران و کام یاب و شاد باش و دیر زی
زی خوش انگشتان بپوی و زی دل افروزان نگر.ازرقی ( از انجمن آرای ناصری ).

دارای انگشت نیکو یا هنرمندی که بخوبی و شایستگی چیزی را بسازد.

💡 سرِ بازارِ جنون عشقِ شَهِ ایران را در اروپا چه خوش انگشت‌نما خواهد برد

💡 حزین، زلف معنی ست در مشت باد به این تار، کلک خوش انگشت باد