خورشید پیکر

خورشیدپیکر. [ خوَرْ / خُرْ پ َ / پ ِ ک َ ] ( ص مرکب ) آفتاب طلعت. ( آنندراج ). خوبروی. جمیل. ( ناظم الاطباء ): و پسر ماه منظر خورشیدپیکر چون درّ یتیم از وی یتیم ماند. ( سندبادنامه ص 149 ).
|| دارای نقش خورشید:
یکی زرد خورشیدپیکر درفش
سرش ماه زرین غلافش بنفش.فردوسی.

آفتاب طلعت خوبروی

💡 سرکشان نازنین گل رخ نسرین بدن مه وشان دلکش خورشید پیکر آفرید

💡 آن مه خورشید پیکر را لقب قلب روز آمد ولی در قلب شب

💡 چه از خورشید پیکر خوش نوایان به عبرانی و سریانی سرایان

💡 ز تاب روی آن خورشید پیکر اگر چون موم بگدازی عجب نیست

💡 خیال آن بت خورشید پیکر جهان پیما و شب رو همچو ماهست

💡 ابا گرز و با تاج و زرینه کفش پس پشت خورشید پیکر درفش