خورشید روی

خورشیدروی. [ خوَرْ / خُرْ ] ( ص مرکب ) خوب روی. جمیل. خورشیدچهر. خورشیدرو:
بجستند خورشیدرویان ز جای
از آن غلغل نامور کدخدای.فردوسی.برون آورید از شبستان اوی
بتان سیه چشم خورشیدروی.فردوسی.بدینگونه رانید یکسر سخن
ز خورشیدرویان سرو چمن.فردوسی.بخورشیدرویان سپهدار گفت
که این خواب را باز باید نهفت.فردوسی.خورشیدروی باشد عنبرعذار باشد
از پای تا بفرقش رنگ و نگار باشد.منوچهری.من شدم عاشق بر آن خورشیدروی
کآبروان دارد هلال منخسف.خاقانی.هیچم اندر نظر نمی آید
تا تو خورشیدروی در نظری.سعدی.

خوب روی جمیل

💡 آن بت مه پیکر خورشید روی زهره چشم مشتری وارش سوی بازار من باز آورید

💡 مریخ زور و تیر کتابت زحل رکاب خورشید روی و زهره نشاط و قمر عیان

💡 دیشب نگار مهوش خورشید روی من بگشود برقع از رخ و غوغا پدید شد

💡 خورشید روی یار زهر ذره ظاهرست بگشای چشم باطن و بنگر ز هر طرف

💡 همچو بلبل همه شب نعره زنان تا خورشید روی بنمود چو خفاش نهان گردیدیم

💡 خورشید روی دوست ز ذرات چون بتافت هر ذره چو ماه شد از مهر روی یار