لغت نامه دهخدا
خودپسندانه. [ خوَدْ / خُدْ پ َ س َ دا ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) با تکبر. با غرور. مغرورانه. متکبرانه.
خودپسندانه. [ خوَدْ / خُدْ پ َ س َ دا ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) با تکبر. با غرور. مغرورانه. متکبرانه.
با تکبر با غرور
💡 در نهایت این نقص اصلی زمینهای مسطح و بهطور کلی رد پوپولیستی مدرن از تخصص است. این یک دیدگاه هولناک سادهگرایانه از جهان است که (تا حدی از روی نادانی و تا حدی به دلیل استدلال انگیزهای) تا پیچیدگیهای واقعی تمدن ما را نادیده میگیرد. این در نهایت تنبلی، کودکانه و خودپسندانه است و در نتیجه سطح عمیقی از جهل در استدلال با انگیزه غرق میشود.
💡 «از اینکه نتوانستم درس خود را ادامه بدهم اصلاً ناراحت نیستم چون حالا به جایش به عنوان نوازندهای در گروهی موفق مشغول به کارم و با اینکه میدانم عقیدهام کاملاً خودخواهانه و خودپسندانه است اما باید بگویم من واقعاً برادر بزرگه بد هستم!»