خواب نوشین

خواب نوشین. [ خوا / خا ب ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خواب شیرین. خواب خوش. خواب راحت. ( از ناظم الاطباء ) ( یادداشت مؤلف ):
چون درآمد ز خواب نوشین باز
کرد بالین خوابگه را ساز.نظامی.خواب نوشین بامداد رحیل
باز داردپیاده را ز سبیل.سعدی.

خواب شیرین خواب خوش

💡 چو صبح از خواب نوشین سر برآورد هلاک جان شیرین بر سر آورد

💡 هزار لشکر جنگی شکست و لشکر او به خواب نوشین اندر شده به لشکر گاه

💡 در آمد از آن خواب نوشین ملک پریشان ز غوغای دوشین ملک

💡 ز مستی تکیه می‌زد بر شکر ماه ملک را خواب نوشین برد ناگاه

💡 تن درست چه داند به خواب نوشین در که شب چگونه به پایان همی‌برد رنجور؟