خند خندان

خندخندان. [ خ َ خ َ ]( نف مرکب، ق مرکب ) در حال خنده. خندان:
دو چشمک پر ز بند چشم بندان
دو یاقوتک همیشه خندخندان.بلعباس امامی ( از المعجم فی معاییر اشعار عجم ).خندخندان بستد وبر لب نهاد
جام می آن همچو می انده گسار.سیدحسن اشرف ( از آنندراج ).

در حال خنده خندان

💡 عید دان چیست لب چون عید خندان داشتن خند خندان جان نثار راه جانان داشتن

💡 پیشکار اهرمن دیو فریب خند خندان با دو چشمان اریب

💡 ای نگار خند خندان یک زمان با من بخند تا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند

💡 خند خندان است و با کس یار نیست مار اگر خندان شود جز مار نیست