خنجر کش

خنجرکش. [ خ َ ج َ ک َ / ک ِ] ( نف مرکب ) آنکه خنجر کشد. خنجرکشنده:
کجا رای پیران لشکرکشش
کجا گشته آن ترک خنجرکشش.حافظ.

خنجر زن

💡 این چه غمزه است که چشم تو ز بی‌باکی او مست و خنجر کش و عاشق کش مردم فکنست

💡 خنجر کش و بازم کش تا باز رهم زین غم ور زانکه بود، جانا، هر چند وبال تو

💡 هفت عضو آسمان از حمله خنجر کشان مرتعش چون برگ بید از جنبش باد سحر

💡 مستی کنی بهانه و، خنجر کشی ز کین سازی ز خون «ترکی» مسکین نگار، دست

💡 بروز معرکه خنجر کشان قلب سپاهت به حمله گرد ز تن ها بر آورند به تنها

💡 بگاه رزم او بوسد زمین بهرام خنجر کش بیاد بزم او نوشد قدح ناهید بربط زن