خنجر بکف

خنجربکف. [ خ َ ج َ ب ِ ک َ ] ( ص مرکب ) آنکه خنجر در دست داشته باشد. ( آنندراج ). ج، خنجربکفان:
خنجربکفان نیمه شبان بر سر بالین
تا چند توان دید بنازم جگر تو.؟ ( از آنندراج ).

آنکه خنجر در دست داشته باشد

💡 رسیدند بستند صف یک طرف همه گرز و شمشیر و خنجر بکف

💡 برآور سپاه و بیارای صف دلیران بگیرند خنجر بکف

💡 خوش آندم که خنجر بکف بر سر ما خرامان بقصد سر ما در آئی

💡 خنجر بکف تو کز صفا رم زده است برقی است که کار خصم برهم زده است