خلوت رو

خلوت رو. [ خ َل ْ وَ رَ / رُو ] ( نف مرکب ) ریاضت کش. درویش. آنکه طالب خلوت است عبادت را:
جز او هر که را دیدم از خسروان
ندیدم در اوجای خلوت روان.نظامی.

ریاضت کش درویش

💡 از کوی چون به جانب خلوت روان شوی گر سایه همره تو شود از قفا، مبر

💡 چون به خلوت روی مبر با خویش فکر اسباب صورت، از کم و بیش

💡 از آن خوشتر تماشایی تواند بود در عالم که بیند دیدهٔ عاشق به خلوت روی دلدارش؟

💡 چون به خلوت رو گذاری دل چو قرآن جمع کن در میان جمع چون نازل شوی سی پاره شو

💡 گرت تیره است خلوت رو سوی پیر مغان ای شیخ که باشد از فروغ باده روشن کنج میخانه