خلن

خلن. [ خ ُ ل ِ ] ( ص ) بینی که مخاط و خلم از آن روان باشد. ( ناظم الاطباء ). کسی را گویند که پیوسته آب غلیظ از بینی او روان باشد. ( برهان قاطع ):
بینی خلن چو میش دارد
صدگرگ درونش بیش دارد.آغاجی.

بینی که مخاط و خلم از آن روان باشد کسی را گویند که پیوسته آب غلیظ از بینی او روان باشد.

خِلِن (Geleen)
شهری در استان لیمبورگ، در هلند، به فاصلۀ ۱۵کیلومتری ماستریخت، با ۳۳,۹۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). زمانی کالاهای وابسته به محصولات جانبی زغال سنگ از معادن مجاور تولید می کرد، اما صنایع اصلی آن اکنون تولید فرآورده های جانبی نفت و گاز طبیعی است.

💡 خلیلی خلنی حتی اموتا چه سود از زندگی غیر از وبالی