خلق عظیم

لغت نامه دهخدا

خلق عظیم. [ خ ُ ق ِ ع َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خوی بزرگ.

فرهنگ فارسی

خوی بزرگ

جمله سازی با خلق عظیم

💡 همان ز خلق خود این انتقام کش که ترا گناه جمله به گردن گرفته خلق عظیم

💡 بلبل شکار کرده به رنگ بهار فیض گلدسته های نکهت خلق عظیم را

💡 و گفت: خلق عظیم آن بود که او را هیچ همت نبود جز خدای.

💡 مقری بلبل قرائت کرد از اوراق گل از پی نعت محمد(ص) آیه خلق عظیم

💡 توفیق روزگار ز خلق عظیم یافت نام بزرگوار ز حسن شیم گرفت

💡 و گفت: خلق عظیم آن بود که او را هیچ همت نبود جز خدای.