خضر راه

خضر راه. [ خ ِ رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از راهنما. ( آنندراج ).

کنایه از راهنما

💡 غبار دیده یعقوب خضر راه بس است نسیم مصر چه حاجت به کاروان دارد؟

💡 دستم زچاره کوتاه عقلم بخیره گمراه شد خضر راه عشق و آموخت نام حیدر

💡 جز ساقی ما که خضر راه کرم است کس نیست که دست کس به آبی گیرد

💡 هر نسیمی می تواند خضر راه او شدن هر که چون برگ خزان آماده رفتن شود

💡 خط اگر بود، دلم پی به دهانش می برد خضر راه من تفسیده جگر پیدا نیست

💡 کجاست عشق که آتش فروز آه شود مرا به چشمه ی تحقیق، خضر راه شود