خشک خار

خشک خار. [ خ ُ ] ( اِ مرکب ) خار خشک. || آهنی که در بیابان در راه دشمن ریزند تا مانع از عبور سوار و پیاده گردد. ( از ناظم الاطباء ).

خار خشک یا آهنی که در بیابان در راه دشمن ریزند تا مانع از عبور سوار و پیاده گردد.

💡 چنان ابری که گر بر خشک خاری نم خود را دهد گاهی گذاری

💡 تند بادی باز بر کاهی وزید آتشی در خشک خاری جا گزید

💡 چون مه روشن نبود تیره شب چون گل تازه نبود خشک خار

💡 اگر گرد تعلق راهرو از دامن افشاند چه کار از دست خشک خار دامنگیر می‌آید؟

💡 وان خشک خار و خس که بسوزندش فرعون بی‌سلامت و قارون است