خسپی

خسپی. [ خ ُ ] ( اِخ ) ستاره مشتری را گویند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج )( انجمن آرای ناصری ). در حاشیه برهان قاطع این کلمه مصحف «برجیس » حدس زده شده است. رجوع به خسبی شود.

💡 که چه خسپی آخر اندر رز نگر این درختان بین و آثار و خضر

💡 غنچه خسپی فارغم کرد از در ارباب جود صندل دردسرم شد کنده زانوی من

💡 اگر خواهی که رویم بازبینی نه آسایی نه خسپی نه نشینی

💡 شب خسپی و ما کنیم فریاد آگه نشوی، چه خواب داری؟

💡 گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم

💡 که گفتی مرا چند خسپی مپای به جشن جهانجوی کیخسرو آی