خاک پریش

خاک پریش. [ پ َ ] ( نف مرکب ) که خاک را پریشد:
باد بر سده تو هم نرسد
باد فکرت نه باد خاک پریش.انوری.

کسی که خاک پریشد

💡 بسا دلها که خونشد زیر این خاک پریشان برگذشت دوران افلاک

💡 اشک بر چهره پر گرد و غباری که مراست تخم در خاک پریشان شده را می ماند

💡 کتاب پیکرم یک موج می شیرازه می‌خواهد نم آبی فراهم می‌کند خاک پریشان را

💡 آن روز که جانم ره کیوان گیرد اجزای تنم خاک پریشان گیرد

💡 هرکجا رفتم غبار زندگی در پیش بود یارب این خاک پریشان از کجا برداشتم

💡 باد بر سدهٔ تو هم نرسد باد فکرت نه باد خاک پریش