لغت نامه دهخدا
حسن مطلق.[ ح ُ ن ِ م ُ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حسن باری تعالی که عدم و تنزل ندارد. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ).
حسن مطلق.[ ح ُ ن ِ م ُ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) حسن باری تعالی که عدم و تنزل ندارد. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ).
حسن باری تعالی که عدم و تنزل ندارد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 192 بهترين سرمايه سالك شيخ اجل پور سينا در مقامات عارفان اشارات، فكر لطيف و عشق عفيف را در رياضتنفس قوى ترين سبب براى تلطيف سر، و اعداد بهوصول عشقى حقيقى كه بهترين سرمايه سالك در تقرب به حسن مطلق است دانسته است.(200)
💡 و همه اين صفات چهارگانه كه گفتيم در افراد فضيلت ومقابل آنها رذيلت است، و نيز گفتيم: در اجتماع خاص انسان نيز فضيلت و رذيلتند، دراجتماع مطلق انسان نيز جريان دارد، يعنى اجتماع مطلق بشر حكم مى كند به حسن مطلق اينصفات، و قبح مطلق مقابل آنها.
💡 شيخ اجل پور سينا در مقامات عارفان اشارات، فكر لطيف و عشق عفيف را در رياضتنفس قوى ترين سبب براى تلطيف سر، و اعداد بهوصول عشقى حقيقى كه بهترين سرمايه سالك در تقرب به حسن مطلق است دانسته است.(200)
💡 اينجاست كه ميتوانيم بگوئيم: يك عده احكام اجتماعى همواره باقى است وتبدل نمى يابد، مانند وجود مطلق حسن و قبح، همچنانكه خود اجتماع مطلق نيز اينطور است، باين معنا كه هرگز اجتماع غير اجتماع نميشود و انفراد نمى گردد، هر چند كه اجتماعى خاص مبدل به اجتماع خاص ديگر ميشود، حسن مطلق و حسن خاص نيز عينا مانند اجتماع مطلق و اجتماع خاص است.