حسن خیز

حسن خیز. [ ح ُ ] ( نف مرکب ) جائی که خوشرویان بسیار دارد: کش، شهری بود به ماوراءالنهر حسن خیز. قریه گیلی و درچه سلطان آباد عراق حسن خیز است. طراز، شهری است حسن خیز، به ترکستان.

جائیکه خوشرویان بسیار دارد

💡 ازدیار حسن خیز عشق می آییم ما می شوی آواره احوال دیار ما مپرس

💡 دلبرا بی من مرو گر گویدت پور حسن خیز تا طوفی کنیم ای دوست در گلزارها