حرم خانه

لغت نامه دهخدا

حرمخانه. [ ح َ رَ ن َ/ ن ِ ] ( اِ مرکب ) حرم سرا. اندرون. اندرونی. سرای.

فرهنگ عمید

حرم سرا، اندرون سرای، اندرونی.

فرهنگ فارسی

(اسم ) محل زنان حرم حرمسرا فغستان.

جمله سازی با حرم خانه

💡 شه ز حرم خانه اش ربود و روانشد پیر خرد همعنان بخت جوان شد

💡 تا حشر سراسیمه به هرکوچه درآید گر خاک مرا خشت حرم خانه نسازند

💡 در حرم خانه دل نور علی همچو خلیل هر کجا نقش بتی دید سرا پا بشکست

💡 توئی آن شمع روان سوز حرم خانه دل که قمرگرد جهان وصل تو جوید بسراج